Tutaj możesz pobrać opis i teksty płyty „Zakazane piosenki” w formie pdf:
Zakazane-piosenki.pdf
1. Dziś do ciebie przyjść nie mogę
2. Czerwone jabłuszko
3. Piechota
4. Dnia pierwszego września
5. Rozszumiały się wierzby płaczące
6. Okupacyjna świnia
7. Teraz jest wojna
8. Hej, chłopcy, bagnet na broń!
9. Deszcz, jesienny deszcz
10. Jeszcze jeden mazur dzisiaj
11. W krwawem polu srebrne ptaszę
12. O mój rozmarynie
13. Rozkwitały pąki białych róż
14. Siekiera, motyka
15. Piosenka w tramwaju
16. Warszawskie dzieci
17. Pałacyk Michla
Piosenki te towarzyszą nam od lat. Gramy je od około 2009 roku, kiedy powstał pomysł na kolejną odnogę Percivala „historycznego”, poświęconą czasom blizszym nam niż wczesne średniowiecze.
Podczas pandemii zarejestrowaliśmy koncert na żywo (dostępny na YouTube), ale dopiero po latach zdaliśmy sobie sprawę, ze nie mamy studyjnej wersji tego repertuaru. Postanowiliśmy to naprawić i przyblizyć te utwory szerszej publiczności.
Brzmieniowo inspirowały nas warszawskie kapele podwórkowe, gypsy jazz, Django Reinhardt oraz muzyka lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku. Zależało nam na swobodzie i lekkości wspólnego muzykowania, bliższych ulicy niż późniejszym, uroczystym wykonaniom. W nagraniach wykorzystaliśmy też dźwięki otoczenia i autentyczne nagrania z czasów wojny.
Największą inspiracją był jednak film „Zakazane piosenki” Leonarda Buczkowskiego z 1947 roku, który Mikołaj wielokrotnie oglądał w dzieciństwie. Album jest hołdem dla zwykłych mieszkanców okupowanej Polski, którzy stawiali opór nie tylko z bronią w ręku, ale również pieśnią. Wojna odebrała im bezpieczeństwo i codzienność, o czym łatwo zapomnieć, skupiając się na walce zbrojnej.
Nasze „Zakazane piosenki” pochodzą z różnych czasów i miejsc. Ludzie śpiewali je po swojemu, zmieniali teksty, dopisywali zwrotki. Pomagały przetrwać trudne chwile. Dziś przedstawiamy własne wersje tych pieśni i puszczamy je dalej w świat.
01. DZIŚ DO CIEBIE PRZYJŚĆ NIE MOGĘ
Zaraz idę w nocy mrok
Nie wyglądaj za mną oknem
W mgle utonie próżno wzrok
Po cóż ci kochanie wiedzieć
Że do lasu idę spać
Dłużej tu nie mogę siedzieć
Na mnie czeka leśna brać
Księżyc zaszedł hen za lasem
We wsi gdzieś szczekają psy
A nie pomyśl sobie czasem
Że do innej tęskno mi
Kiedy wrócę znów do ciebie
Może w dzień a może w noc
Dobrze będzie nam jak w niebie
Pocałunków dasz mi moc
Gdy nie wrócę niechaj z wiosną
Rolę moją sieje brat
Kości moje mchem porosną
I użyźnią ziemi szmat
W pole wyjdź pewnego ranka
Na snop żyta dłonie złóż
I ucałuj jak kochanka
Ja żyć będę w kłosach zbóż
02. CZERWONE JABŁUSZKO
Pokrojone na krzyż
Czemu ty żandarmie
Krzywo na mnie patrzysz
Gęsi za wodą, kaczki za wodą
Złapią cię, dziewczyno
Bo jesteś młodą
Ty górala dasz, żeby nie wydał
On górala weźmie
I ciebie wyda
Idzie sobie panna
Ze szwabem pod rękę
Bardzo z tego dumna
Z getta ma sukienkę
Za taką córeczkę
Jak ci nie wstyd, ojcze
Nie wstyd, bo jak córka
Zrobił się volksdojczem
Gęsi za wodą, kaczki za wodą
Przydasz się na szpicla
Bo jesteś młodą
Jak trzeba wydać, to wszystkich wydasz
Ty sie nie przydasz
Ja ci się przydam
Złapali ją w bramie
Chłopcy z konspiracji
Zgolili do skóry
Łeb wraz z ondulacją
A jak nie pomogło
Chłopcy nieśli kwiaty
W jednej ręce róże
W drugiej automaty
Gęsi za wodą, kaczki za wodą
Zastrzelili pannę
Choć była młodą
Już dziś nie wyda, jutro nie wyda
Na nic im się martwy
Szpicel nie przyda
03. PIECHOTA
Nie noszą ni srebra, ni złota
Lecz w pierwszym szeregu podąża na bój
Piechota, ta szara piechota
Maszerują strzelcy, maszerują
Karabiny błyszczą, szary strój
A przed nimi drzewa salutują
Bo za naszą Polskę idą w bój!
I idą, a w słońcu kołysze się stal
Dziewczęta zerkają zza płota
A oczy ich dumnie utkwione są w dal
Piechota, ta szara piechota.
Maszerują strzelcy, maszerują…
Nie grają im surmy, nie huczy im róg
A śmierć im pod stopy się miota
Lecz w pierwszym szeregu podąża na bój
Piechota, ta szara piechota
Maszerują strzelcy, maszerują…
04. DNIA PIERWSZEGO WRZEŚNIA
Co ja wam zaśpiewam, w głowach się nie mieści
Co ja wam opowiem to jest smutne bardzo
Niechaj wasze serca biedakiem nie wzgardzą
Dnia pierwszego września roku pamiętnego
Wróg napadł na Polskę z kraju sąsiedniego
Najwięcej się zawziął na nasze Warszawę
Warszawo kochana, tyś jest miasto krwawe
Kiedyś byłaś piękna, bogata, wspaniała
Dzisiaj tylko gruzów kupa pozostała
Kościoły zburzone, domy popalone
Gdzie się mają podziać dzieci wygłodzone
Lecą bomby z nieba, brak jest ludziom chleba
Nie tylko od bomby, z głodu umrzeć trzeba
Lecą bomby, lecą od wieczora do dnia
Nie ma kropli wody do gaszenia ognia
Matka szuka trupa, głośno wzywa Boga
Błaga o ratunek, przeklinając wroga
Tak nas wciąż męczyli lata i tygodnie
Pan Bóg skaże Szkopów za ich wielkie zbrodnie
Co ja wam tu śpiewam w głowie się nie mieści
Teraz będzie koniec mojej opowieści
Posłuchajcie, ludzie, z nami łaska Boża
Odbudujem Polskę od gór aż do morza
05. ROZSZUMIAŁY SIĘ WIERZBY PŁACZĄCE
Rozpłakała się dziewczyna w głos
Od łez oczy podniosła błyszczące
Na żołnierski, na twardy życia los
Błoto, deszcz, czy słoneczna spiekota
Wszędzie słychać miarowy, równy krok
To maszeruje leśna piechota
Na ustach śpiew, spokojna twarz, pogodny wzrok
Nie szumcie wierzby nam
W żalu, co serce rwie
Nie płacz, dziewczyno ma
Bo w partyzantce nie jest źle
Do tańca grają nam
Granaty, visów szczęk
Śmierć kosi niby łan
Lecz my nie wiemy, co to lęk
I choć droga się nasza nie kończy
Choć nie wiemy, gdzie wędrówki kres
Ale pewni jesteśmy zwycięstwa
Bo przelano już tyle krwi i łez
Pokochałaś, cóż, nie wstyd się przyznać
Partyzanta pokochać jest źle
Rusza w drogę Wołyńska Dywizja
Otrzyj łzy i zapomnij dziewczę mnie
Nie szumcie wierzby nam…
06. OKUPACYJNA ŚWINIA
Hej tam pod Krakowem
Rwąca Wisła płynie
Rozwaliła nam się świnia
Na polskiej krainie
A jak sie podpasie
Przyjdą lepsze czasy
Zabijemy pałą świnię
Narobim kiełbasy
Temi kiełbasami
Według denatury
Wytrujemy wszystkie polskie
Prusaki i szczury
07. TERAZ JEST WOJNA
W pociągu jest tłok
Zaczyna się więc sielanka
On objął ją w pół
Ona gruba jak wół
Pod paltem schowana rąbanka
Spod serca kap kap
Rąbanka i schab
A pociąg mknie jak szalony
Schaboszczak i kicha to dobra zagrycha
Pod ławką dwa salcesony
Teraz jest wojna
Kto handluje ten żyje
Jak sprzedam rąbankę, słoninę, kaszankę
To bimbru się też napiję
Nim on się przekona czym handluje ona
To pociąg na dworcu staje
Żandarmi wsiadają wszystko zabierają
I nic się już nie zostaje
Teraz jest wojna…
Teraz jest wojna
Kto nie handluje nie zbiera
Zabrali rąbankę, słoninę, kaszankę
Niech weźmie ich jasna cholera!
08. HEJ, CHŁOPCY, BAGNET NA BROŃ
Długa droga, daleka, przed nami
Mocne serca, a w ręku karabin
Granaty w dłoniach i bagnet na broni
Jasny świt się roztoczy, wiatr owieje nam oczy
I odetchnąć da płucom i rozgorzeć da krwi
I piosenkę jak tęczę przed ziemią roztoczy
W równym rytmie marsza, raz, dwa, trzy!
Hej, chłopcy, bagnet na broń!
Długa droga, daleka, przed nami trud i znój
Po zwycięstwo my młodzi idziemy na bój
Granaty w dłoniach i bagnet na broni
Ciemna noc się nad nami roziskrzyła gwiazdami
Białe wstęgi dróg w pyle, długie noce i dni
Nowa Polska zwycięska jest w nas i przed nami
W równym rytmie marsza, raz, dwa, trzy!
Hej, chłopcy, bagnet na broń!
Bo kto wie, czy to jutro, pojutrze czy dziś
Przyjdzie rozkaz, że już, że już trzeba nam iść
Granaty w dłoniach i bagnet na broni
09. DESZCZ, JESIENNY DESZCZ
Smutne pieśni gra
Mokną na nim karabiny
Hełmy kryje rdza
Nieś po błocie w dal
W zapłakany świat
Przemoczone pod plecakiem
Osiemnaście lat
Gdzieś daleko stąd
Noc zapada znów
Ciemna główka twej dziewczyny
Chyli się do snu
Może właśnie dziś
Patrzy w mroczną mgłę
I modlitwą prosi Boga
By zachował cię
Deszcz, jesienny deszcz
Bębni w hełmy stal
Idziesz młody żołnierzyku
Gdzieś w nieznaną dal
Może jednak Bóg
Da, że wrócisz znów
Będziesz tulił ciemną główkę
Miłej twej do snu
10. JESZCZE JEDEN MAZUR DZISIAJ
Choć poranek świta
Czy pozwoli panna Krysia?
Młody ułan pyta
I niedługo błaga, prosi
Bo to w polskiej ziemi
W pierwszą parę ją unosi
A sto par za niemi
On jej czule szepce w uszko
Ostrogami dzwoni
W pannie tłucze się serduszko
I liczko się płoni
Cyt, serduszko, nie płoń liczka
Bo ułan niestały
O pół mili wre potyczka
Słychać pierwsze strzały
Słychać strzały, głos pobudki
Dalej, na koń, hurra!
Lube dziewczę, porzuć smutki
Zatańczym mazura
Jeszcze jeden krąg dokoła
Jeszcze uścisk bratni
Trąbka budzi, na koń woła
Mazur to ostatni!
11. W KRWAWEM POLU SREBRNE PTASZĘ
Poszli w boje chłopcy nasze
Hu-ha! Krew gra!
Duch gra! Hu-ha!
Niechaj Polska zna
Jakich synów ma!
Obok Orła znak Pogoni
Poszli nasi w bój bez broni
Hu-ha! Krew gra!
Duch gra! Hu-ha!
Matko Polsko żyj
Jezus – Maria bij!
Naszym braciom dopomagaj
Nieprzyjaciół naszych smagaj
Hu-ha! Krew gra!
Duch gra! Hu-ha!
Niechaj Polska zna
Jakich synów ma!
12. O MÓJ ROZMARYNIE
Pójdę do dziewczyny, pójdę do jedynej
Zapytam się
A jak mi odpowie: nie kocham cię
Ułani werbują, strzelcy maszerują
Zaciągnę się
Dadzą mi konika cisawego
I ostrą szabelkę, i ostrą szabelkę
Do boku mego
Dadzą mi kabacik z wyłogami
I wysokie buty, i wysokie buty
Z ostrogami
Dadzą mi manierkę z gorzałczyną
Ażebym nie tęsknił, ażebym nie tęsknił
Za dziewczyną
Pójdziemy z okopów na bagnety
Bagnet mnie ukłuje, śmierć mnie pocałuje
Ale nie ty
13. ROZKWITAŁY PĄKI BIAŁYCH RÓŻ
Wróć, Jasieńku, z tej wojenki już
Wróć, ucałuj, jak za dawnych lat,
Dam ci za to róży najpiękniejszy kwiat
Kładłam ci ja, idącemu w bój
Białą różę na karabin twój
Nimeś odszedł, mój Jasieńku, stąd
Nimeś próg przestąpił, kwiat na ziemi zwiądł
Ponad stepem nieprzejrzana mgła
Wiatr w burzanach cichuteńko łka
Przyszła zima, opadł róży kwiat
Poszedł w świat Jasieńko, zginął za nim ślad
Hej, dziewczyno ułan w boju padł
Choć mu dałaś białej róży kwiat
Czy nieszczery był twej dłoni dar
Czy też może wygasł twego serca żar
W pustym polu zimny wicher dmie
Już nie wróci twój Jasieńko, nie
Śmierć okrutna zbiera krwawy łup
Zakopali Jasia twego w ciemny grób
Jasieńkowi nic nie trzeba już
Bo mu kwitną pąki białych róż
Tam pod jarem, gdzie w wojence padł
Wyrósł na mogile białej róży kwiat
Nie rozpaczaj, lube dziewczę, nie
W polskiej ziemi nie będzie mu źle
Policzony będzie trud i znój
Za Ojczyznę poległ ukochany twój
14. SIEKIERA, MOTYKA
Niemiec z Włochem gubią buty
Siekiera, motyka, linka, drut
I pan malarz jest kaputt
Siekiera, motyka, piłka, szklanka
W nocy nalot, w dzień łapanka
Siekiera, motyka, piłka, gaz
Uciekajmy póki czas
Siekiera, motyka, żandarm, buda
Każdy zwiewa gdzie się uda
Po co siedzieć w cytadeli
Albo w jakiejś innej celi
Siekiera, motyka, piłka, deska
Ta ulica Skaryszewska
Siekiera motyka i dwie deski
Już jesteśmy na Skaryszewskiej
Jak tu być i o czym śnić?
Hycle nam nie dają żyć
Wszak kultura nie zabrania
Robić takie polowania
Siekiera motyka, piłka, szklanka
W nocy nalot, w dzień łapanka
Siekiera motyka, piłka, gwóźdź
Masz górala i me puść
A jak nie masz tysiąc złotych
To wyjeżdżasz na roboty
Siekiera motyka, piłka, linka
Tutaj Prusy, tam Treblinka
Już nie mamy gdzie się skryć
Hycle nam nie dają żyć
Po ulicach gonią wciąż
Patrzą kogo jeszcze wziąć
Bo przecież kultura nie zabrania
Robić takie polowania
I widocznie z nimi źle
Kiedy za nas biorą się
Siekiera, motyka, piłka, alasz
Przegrał wojnę głupi malarz
Siekiera, motyka, piłka, nóż
Przegrał wojnę już, już, już
Siekiera, motyka, gaz i prąd
Kiedyż oni pójdą stąd?
Siekiera, motyka, prąd i gaz
A żeby w was piorun trzasł!
15. PIOSENKA W TRAMWAJU
A tylko dlatego, że nasz naród drzemie
Naród się obudzi, głośnym głosem wrzaśnie:
A niech cię, Hitlerze, jasny granat trzaśnie!
Za spalone miasta, za spalone chaty
Dostaniesz, ty durniu, od nas tęgie baty!
Ja jem chleb na kartki, a ty ciastka jadłeś
Mówisz, że kupiłeś, na pewno ukradłeś!
A choć tu są szkopy, śpiewać się nie boję,
Bo mnie nie rozumią te przeklęte gnoje!
16. WARSZAWSKIE DZIECI
Nie strwoży śmiałych żaden trud
Pójdziemy razem do zwycięstwa
Gdy ramię w ramię stanie lud
Warszawskie dzieci pójdziemy w bój
Za każdy kamień twój
Stolico damy krew
Warszawskie dzieci pójdziemy w bój
Gdy padnie rozkaz twój
Poniesiem wrogom gniew
Powiśle, Wola i Mokotów
Ulica każda, każdy dom
Gdy padnie pierwszy strzał bądź gotów
Jak w ręku Boga złoty grom
Warszawskie dzieci …
Od piły, dłuta, młota, kielni
Stolico synów swoich sław
Że stoją wraz przy tobie wierni
Na straży twych żelaznych praw
Warszawskie dzieci…
Piastunko naszych snów nad Wisłą
Niejeden u twych stóp już zgasł
I choćby wszystkim zginąć przyszło
Nie cofnie się już żaden z nas
Poległym chwała wolność żywym
Niech płynie w niebo dumny śpiew
Wierzymy, że nam Sprawiedliwy
Odpłaci za przelaną krew
Warszawskie dzieci…
17. PAŁACYK MICHLA
Pałacyk Michla, Żytnia, Wola
Bronią jej chłopcy od „Parasola”
Choć na „tygrysy” mają visy
To warszawiaki fajne chłopaki są
Czuwaj, wiaro, i wytężaj słuch
Pręż swój młody duch, pracując za dwóch!
Czuwaj, wiaro, i wytężaj słuch
Pręż swój młody duch jak stal!
Każdy chłopaczek chce być ranny
Sanitariuszki – morowe panny
I gdy cię kula trafi jaka
Poprosisz pannę – da ci buziaka, hej!
Czuwaj, wiaro, i wytężaj słuch…
Z tyłu za linią dekowniki
Intendentura, różne umrzyki
Gotują zupę, czarną kawę –
I tym sposobem walczą za sprawę, hej!
Czuwaj, wiaro, i wytężaj słuch…
Za to dowództwo jest morowe
Bo w pierwszej linii nadstawia głowę
A najmorowszy z przełożonych
To jest nasz „Miecio”, w kółko golony, hej!
Czuwaj, wiaro, i wytężaj słuch…
Wiara się bije, wiara śpiewa
Szkopy się złoszczą, krew ich zalewa
Różnych sposobów się imają
Co chwila „szafę” nam podsyłają, hej!
Czuwaj, wiaro, i wytężaj słuch…
Lecz na nic „szafa” i granaty
Za każdym razem dostają baty
I co dzień się przybliża chwila
Że zwyciężymy! I do cywila, hej!
Czuwaj, wiaro, i wytężaj słuch…